Het Astória staat waar de laan langs de rivier de hoek van de benedenstad ontmoet, en wordt door die hoek bepaald: een strijkijzerblok, aan de voorsteven gebogen, met de Mondego aan de ene kant en de Baixa erachter. Binnen heeft de lobby glas-in-lood, metrotegels, licht hout en smeedijzer, en donkere houten meubels en marmer waarvan de uitbater zegt dat ze origineel zijn. Het is de meest gefotografeerde hotelgevel van Coimbra en bijna iedereen benoemt hem verkeerd.
De data: het gebouw werd in 1919 ontworpen door architect Adães Bermudes, het interieurontwerp van het hotel werd in 1924 uitgevoerd door Francisco de Oliveira Ferreira, en het opende in 1926. De uitbater, Almeida Hotels, beschrijft de stijl als Parijse art nouveau met eclectische art-nouveaudetails. Geen art deco. De data ondersteunen de uitbater, en deze pagina volgt de uitbater.
Art nouveau, geen art deco
Dit is een kleine correctie die ertoe doet, omdat ze overal wordt herhaald en verandert naar wat je kijkt.
Art nouveau is de beweging van krullen, zweeplijnen, plantmotieven, glas-in-lood en smeedijzer, ruwweg 1890 tot 1914 in het kerngebied en later aan de Europese periferie. Art deco is de beweging die haar verving: geometrie, getrapte vormen, chroom, snelheid, vanaf het midden van de jaren 1920.
Een gebouw dat in 1919 is ontworpen, in 1924 is ingericht en in 1926 is geopend, zit precies op de naad, en daarom blijft de verwarring bestaan. Maar de eigen geschiedenispagina van de uitbater zegt art nouveau, de lobbyelementen die erin staan (glas-in-lood, smeedijzer, bleek hout) zijn art-nouveauvocabulaire, en het ontwerpjaar 1919 gaat aan deco volledig vooraf.
Kijk naar de krullen in plaats van de hoeken en je ziet het. Loop dan naar het huis ernaast: de uitbater koppelt het gebouw aan de aangrenzende Banco de Portugal, eveneens van Bermudes, en de twee lezen als één project van één hand.
Het doet er meer toe dan pedanterie vanwege wat het zegt over de stad in 1919. Coimbra bouwde een modern hotel aan zijn rivieroever op het moment dat Portugal zichzelf als republiek uitvond, in de stijl van Parijs en niet van Lissabon, naast een filiaal van de nationale bank van dezelfde architect. Het Astória is een klein stukje burgerlijke ambitie, niet alleen een mooie gevel.
Wat de uitbater beweert
Eén bewering moet als bewering worden aangemerkt. Almeida Hotels stelt dat het Astória bij de opening het eerste hotel in Portugal was met telefoons op de kamer. Dat is de eigen bewering van de uitbater en we hebben haar niet onafhankelijk geverifieerd.
Het is aannemelijk. Een groot hotel uit 1926 aan een provinciale rivieroever, gebouwd door een serieuze architect voor een stad met een nationale universiteit, is precies het soort project dat het nieuwste beschikbare zou hebben gekocht. Maar “eerste van Portugal” is een superlatief, en superlatieven zijn waar gidsen de fout in gaan.
Verschillende dingen waarvoor het hotel bekendstaat, zijn ook gewoon niet gepubliceerd. De sterrenclassificatie staat niet op de geschiedenispagina. Het restaurant wordt niet genoemd. Er worden geen opmerkelijke gasten vermeld, ondanks de al lang bestaande reputatie van het hotel dat het ze heeft gehuisvest. Dat zijn lacunes in de documentatie en geen afwezigheden in het gebouw.
We wijzen erop omdat het patroon zich in Coimbra herhaalt. De landmarkbedrijven van de stad documenteren hun geschiedenis zorgvuldig en hun bedrijfsvoering nauwelijks: hetzelfde geldt voor Café Santa Cruz, dat een eeuw aan data publiceert en geen openingstijden.
De locatie, en waarom die de praktische keuze is
Avenida Emídio Navarro loopt langs de rivier aan de voet van de benedenstad, wat het Astória op vlakke grond binnen een paar minuten van alles in de Baixa plaatst.
Dat is het hele argument voor dit adres boven de heuvel. De winkelas van Rua Ferreira Borges begint bij Largo da Portagem naast je; de restaurantsteegjes zijn vijf minuten; de brug naar Santa Clara is aan het eind van het blok; en het station Coimbra-A ligt aan het rivieruiteinde van dezelfde wijk.
De klim naar de Alta blijft een klim, maar je kunt het grootste deel overlaten aan de Elevador do Mercado, die 51 meter stijgt in twee etappes en van maandag tot zaterdag rijdt van 07:30-21:00 en op zon- en feestdagen van 10:00-21:00.
Als knieën, bagage, kinderen of een kort verblijf meespelen, is deze wijk het juiste antwoord en dit het herkenningsgebouw ervan. De volledige vergelijking staat in waar overnachten in Coimbra.
Wat niet is gepubliceerd
Op deze pagina staat geen kamerprijs. We hebben geen prijzen gezocht en verzinnen ze niet. Vraag het actuele bedrag aan het hotel op +351 239 853 020 of bij een boekingskanaal op de dag zelf.
Ook ontbrekend in alles wat we lazen: de sterrenclassificatie, het aantal kamers, in- en uitchecktijden, de naam van het restaurant, of ontbijt inbegrepen is en de parkeerregeling, wat telt aan een drukke laan langs de rivier.
Wat daarentegen ongewoon goed gedocumenteerd is, is het gebouw zelf: architect, ontwerpjaar, interieurontwerper, openingsjaar, stijl, lobbymaterialen en de link met de naburige bank. Voor een Portugees hotel is dat een rijk dossier, en het is de reden om dit hotel te kiezen boven een vergelijkbare moderne kamer.
Je boekt uiteindelijk een interieur uit 1926. Vraag bij het reserveren om een kamer in het oorspronkelijke deel van het gebouw, want dat is waarvoor je kwam en niemand publiceert op welke kamers dat van toepassing is.